Dezenfektan Halkalı Boyun Kordonu

La Fontaine masallarının on yedisinde de başrolde yer alan hayvanlar aleminin kralı; gücün, gururun, asaletin, cesaretin sembolüdür. Saray kapılarının ve tahtların bekçisidir. Bayrakların ve sancakların ve yine her çağdaki metal paraların üzerine işlenen aslan figürü, şövalyeyi, kralı ya da koruyucu devleti sembolize eder. Kükremesi ve yelesi tamamen askeri bir simgeselliğe imza atar.

Neşenin ve özgürlüğün sembolü olan güzel sesli kanaryalar, 19. yüzyıl başlarında maden ocaklarında da hayati bir amaç için beslenirdi. Güzel ötüşlerini kesmeleri, karbon monoksit sızıntısı anlamına geliyordu ve sızıntıdan etkilenmeden kendilerini madenin dışına atabilen maden işçileri hayatlarını bu güzel kuşa borçluydu.

Gökkuşağı, yok oluştan sonraki yenilenmenin, Tufan sonrası Tanrı ve insanlık arasında kurulan yeni akitleşmenin sembolüdür. Şöyle ki, Tevrat’ta yer alan hikayede gökkuşağı Nuh’a yeryüzünde yeni bir felaketten korkmamasını bildirmektedir, bu Tufan’a gönderme yapmaktadır. ‘’Benimle dünya arasında bir anlaşma olsun diye yayımı bulutların arasına koydum. Ne zaman ki bulutlar ortaya çıkacak, bulutların arasında yayım görünecek ve işte o zaman sizinle ve evren üzerindeki diğer tüm canlılarla aramdaki anlaşmamı hatırlayacağım.’’ Yaratılış, IX, 13-17

Daire, tüm şekillerin kendisinden çıktığı en mükemmel geometrik formdur. Bir çok kadim gelenekte kendini kontrol etmenin, yüksek benliğin, mükemmelliğin, tezahür etmemiş olanın, ebediyetin, sembolüdür. ‘’Tanrı, merkezi her yerde olan, dış yüzeyi hiçbir yerde olmayan bir dairedir.’’ Hermes Trimegistus

Uçan hayvanların en görkemlisi, gökyüzünün kralı olan kartal; mitolojide fazileti ve kusurları ile Zeus’un öz benliğini ortaya koyar. Gücün, iktidarın ve soyluluğun simgesidir. Olympos’un efendisi Zeus, kartal kılığına girerek Ganimedes’i kaçırmıştır. Güçlü ve egemen yapısıyla kartal, doğal olarak zaferin de simgesi olmuştur; nice krallar ve krallıklar kartalı amblem olarak kullanmışlardır.

Gökkuşağı, yok oluştan sonraki yenilenmenin, Tufan sonrası Tanrı ve insanlık arasında kurulan yeni akitleşmenin sembolüdür. Şöyle ki, Tevrat’ta yer alan hikayede gökkuşağı Nuh’a yeryüzünde yeni bir felaketten korkmamasını bildirmektedir, bu Tufan’a gönderme yapmaktadır. ‘’Benimle dünya arasında bir anlaşma olsun diye yayımı bulutların arasına koydum. Ne zaman ki bulutlar ortaya çıkacak, bulutların arasında yayım görünecek ve işte o zaman sizinle ve evren üzerindeki diğer tüm canlılarla aramdaki anlaşmamı hatırlayacağım.’’ Yaratılış, IX, 13-17