Dezenfektan Elastik Cepli Boyun Kordonu

Gökkuşağı, yok oluştan sonraki yenilenmenin, Tufan sonrası Tanrı ve insanlık arasında kurulan yeni akitleşmenin sembolüdür. Şöyle ki, Tevrat’ta yer alan hikayede gökkuşağı Nuh’a yeryüzünde yeni bir felaketten korkmamasını bildirmektedir, bu Tufan’a gönderme yapmaktadır. ‘’Benimle dünya arasında bir anlaşma olsun diye yayımı bulutların arasına koydum. Ne zaman ki bulutlar ortaya çıkacak, bulutların arasında yayım görünecek ve işte o zaman sizinle ve evren üzerindeki diğer tüm canlılarla aramdaki anlaşmamı hatırlayacağım.’’ Yaratılış, IX, 13-17

La Fontaine masallarının on yedisinde de başrolde yer alan hayvanlar aleminin kralı; gücün, gururun, asaletin, cesaretin sembolüdür. Saray kapılarının ve tahtların bekçisidir. Bayrakların ve sancakların ve yine her çağdaki metal paraların üzerine işlenen aslan figürü, şövalyeyi, kralı ya da koruyucu devleti sembolize eder. Kükremesi ve yelesi tamamen askeri bir simgeselliğe imza atar.

Leonardo da Vinci bir sanatçı olduğu kadar bir bilim insanıydı da. Sayısız eskizi felsefi, bilimsel denemelerle, notlarla dolduran, geometrik, anatomik, mekanik taslaklarla, kitap ve makine tasarımlarıyla doluydu. Bu notları saygısız bakışlardan korumak için, ancak ayna karşısında okunabilen ters harflerle yazacak, çok az kimselere gösterecek kadar da ketum bir insandı. ‘’ Bilgiyi deneyimle ve inatla test etmeye bağlı ol, ve hatalarından öğrenmeye açık ol.’’ Leonardo da Vinci

Daire, tüm şekillerin kendisinden çıktığı en mükemmel geometrik formdur. Bir çok kadim gelenekte kendini kontrol etmenin, yüksek benliğin, mükemmelliğin, tezahür etmemiş olanın, ebediyetin, sembolüdür. ‘’Tanrı, merkezi her yerde olan, dış yüzeyi hiçbir yerde olmayan bir dairedir.’’ Hermes Trimegistus

‘’Aynı lotus çiçeğinin bataklıkta doğup, büyüyüp, su üzerine çıkması ve bataklığın onu kirletememesi gibi ben de dünyada doğdum, büyüdüm ve dünyanın üstesinden geldim; ama dünya beni kirletemedi. Ey brahman, beni aydınlanmış olarak hatırla.” Gautama Buddha

Neşenin ve özgürlüğün sembolü olan güzel sesli kanaryalar, 19. yüzyıl başlarında maden ocaklarında da hayati bir amaç için beslenirdi. Güzel ötüşlerini kesmeleri, karbon monoksit sızıntısı anlamına geliyordu ve sızıntıdan etkilenmeden kendilerini madenin dışına atabilen maden işçileri hayatlarını bu güzel kuşa borçluydu.