Maske Askı Kordonu

Neşenin ve özgürlüğün sembolü olan güzel sesli kanaryalar, 19. yüzyıl başlarında maden ocaklarında da hayati bir amaç için beslenirdi. Güzel ötüşlerini kesmeleri, karbon monoksit sızıntısı anlamına geliyordu ve sızıntıdan etkilenmeden kendilerini madenin dışına atabilen maden işçileri hayatlarını bu güzel kuşa borçluydu.

Küp, tüm yüzleri birbirine eşit ölçüdeki üç boyutlu karedir. Yeryüzü hayatını, aşkınlıkla sıkı bir bağlantı kurarak temsil eder. Şüphesiz ki dünyanın en meşhur küpü, Mekke’deki Mescid-i Haram’ın ortasına dikilmiş Kabe’dir (Kabe Arapçada küp demektir.) Hac ziyaretlerinin odak noktası, hacı adaylarının Kabe etrafında tamamlamış oldukları yedi turdan ibaret olan Tavaf’dır.

Gökkuşağı, yok oluştan sonraki yenilenmenin, Tufan sonrası Tanrı ve insanlık arasında kurulan yeni akitleşmenin sembolüdür. Şöyle ki, Tevrat’ta yer alan hikayede gökkuşağı Nuh’a yeryüzünde yeni bir felaketten korkmamasını bildirmektedir, bu Tufan’a gönderme yapmaktadır. ‘’Benimle dünya arasında bir anlaşma olsun diye yayımı bulutların arasına koydum. Ne zaman ki bulutlar ortaya çıkacak, bulutların arasında yayım görünecek ve işte o zaman sizinle ve evren üzerindeki diğer tüm canlılarla aramdaki anlaşmamı hatırlayacağım.’’ Yaratılış, IX, 13-17

Psykhe kelimesi Yunancada aynı anda hem ‘’ruh’’ hem de ‘’kelebek’’ anlamlarına gelmektedir. Mitolojide Eros’un aşığı Psykhe Afrodit tarafından uyutulur, ondan sonra Aşk’ın öpücüğü ile yeniden hayata geri getirilir. Taşıdığı kelebek kanatlarıyla veya yine bir kelebekle oynarken temsil edilir. ‘’Ruh, bir kelebek gibi kendi bedensel hapishanesinden kaçmadan aydınlanamaz.’’ Platon

Üç; mükemmel bir sayı ve varlığın duyarlı görüntüsüdür, sıklıkla bir üçgenle temsil edilmiştir. Pisagor’a göre üç sayısı, başlangıcın, ortanın ve sonun ifadesidir ve bu şekliyle müziği, geometriyi ve astronomiyi yöneten, mükemmel olan sayıyı temsil eder. ‘’Bundan daha yüce bir büyüklük yoktur, çünkü üç mümkün olan tüm boyutları içine alır.’’ Aristo

Gökkuşağı, yok oluştan sonraki yenilenmenin, Tufan sonrası Tanrı ve insanlık arasında kurulan yeni akitleşmenin sembolüdür. Şöyle ki, Tevrat’ta yer alan hikayede gökkuşağı Nuh’a yeryüzünde yeni bir felaketten korkmamasını bildirmektedir, bu Tufan’a gönderme yapmaktadır. ‘’Benimle dünya arasında bir anlaşma olsun diye yayımı bulutların arasına koydum. Ne zaman ki bulutlar ortaya çıkacak, bulutların arasında yayım görünecek ve işte o zaman sizinle ve evren üzerindeki diğer tüm canlılarla aramdaki anlaşmamı hatırlayacağım.’’ Yaratılış, IX, 13-17